แก..ชั้นท้อง

posted on 28 May 2008 17:27 by aim-maniinuch

 

 "แก... ชั้นท้อง"

     ความรู้สึกในตอนนั้น.. เหมือนโลกมันหยุดหมุน  มันชาไปทั้งตัว ไม่รู้จะทำอะไร ไม่รู้แม้แต่จะพูดอะไร 

"กี่เดือนแล้วอ่ะ........"

    สิ่งแรกที่ข้าพเจ้าเอ่ยถามเพื่อนรัก เพื่อนที่ครบกันมา ๑๐ ปี เพื่อนที่เรียนด้วยกัน  เที่ยวด้วยกัน ทำกิจกรรมด้วยกัน นอนด้วยกัน

"เดือนกว่าแล้วอ่ะ......."

     ให้ตายเหอะ  ข้าพเจ้าแทบจะไม่อยากเชื่อหูตัวเอง  เพื่อนคนนี้ไม่เคยทำตัวเสียหาย เรียนก็เรียน เที่ยวก็เที่ยว เราอยู่ด้วยกันตลอด ถึงแม้ว่าเราจะไม่ได้เรียนคณะเดียวกันก็ตาม 

 

แต่เมื่อเค้าเจอ "ผู้ชาย" คนนั้น เค้าก็ห่าง แล้วก็....... หายไป

______________________________________

ข้าพเจ้า เข้าใจนะ ว่าเหตุการณ์และสถานการณ์ปัจจุบัน มันก้าวกระโดดไปถึงไหนแล้ว  

    เมื่อก่อน การที่ผู้หญิงจะอยู่กินกับผู้ชายก่อนวัยอันควร หรือเวลาอันสมควร มันเป็นเรื่องที่น่าอาย และไม่สมควรทำมากที่สุด............  แต่ในปัจจุบัน เรื่อพรรค์นี้กลับกลายเป็นเรื่องปกติไปซะแล้ว

ดังนั้น เรื่องการมีเพศสัมพันธ์ก่อนวัยอันควร มันก็กลายเป็นเรื่องปกติไปด้วยเช่นกัน

แต่ข้าพเจ้าไม่เข้าใจว่า เพราะเหตุใดถึง ไม่มีการป้องกัน

ตลอดการเรียน ที่เราได้รู้มา การป้องกันการมีบุตรโดยไม่ได้ตั้งใจ มันก็มีออกเยอะแย แล้วแต่ใครจะสะดวกวิธีไหน

แล้วทำไมละ.. ทำไมเค้าถึงไม่ทำกัน

การที่มีเด็ก ไม่ต้องการเค้า แล้วเอาเค้าออก
มันไม่ใช่เรื่องดีเลยนะ

มันเป็นการฆ่าคนชัดๆ

ไม่กลัวบาปรึไงนะ !!!! 

 

 

 

 

 

เครียดทั้งวัน .. เมื่อคืนก็นอนไม่หลับ

 

 

edit @ 28 May 2008 18:24:44 by อิมมณีนุช

มาดูบ้านหลังใหม่....

posted on 26 May 2008 16:52 by aim-maniinuch

คืนเหงายาวนาน ผ่านรักมาไกล ไกลอีกโพ้นฟ้า
ม่านรัตติกาล อาบแสงเลือนลาง กับความเวิ้งว้าง 

คืนนี้ลองมองที่แสงจันทร์นวล อยากชวนเธอฝัน
ใต้แสงจันทร์งาม มีรักบางๆ เจือจางซ่อนอยู่

แอบส่งใจให้เธอ จากมุมมืดแห่งจันทร์
จากความฝันของชาย ในเงารักแห่งจันทร์ และในคืนนี้(ส่งถึง)

 และค่ำคืนนี้เพียงค่ำคืนนี้ ชายคนนี้รอคอยเธออยู่
และค่ำคืนนี้คืนฝันคืนนี้  จะมีเราสองล่องลอยสู่จันทร์

อยากให้เธอมองที่แสงจันทร์นวล  จะชวนเธอฝัน....



๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

นี้ไม่ใช่บ้านหลังแรก ที่ข้าพเจ้าเคยใช้เป็นที่ระบาย เป็นที่ปรึกษา เป็นเพื่อน

ก่อนหน้านี้ ข้าพเจ้าเคยมี แต่บ้านหลังนั้น ก็หายไป...

บ้านหลังนั้น อบอุ่น สนุกสนาน เฮฮา รักกัน

ในเมื่อบ้านหลังนั้น "หายไป" ...

ก็ไม่เป็นไร ไม่เสียใจ

เพราะวันนี้

ข้าพเจ้า

ได้เจอบ้านหลังใหม่

บ้านหลังที่ข้าพเจ้าคิดว่าขอฝากความคิด ขอให้เป็นเพื่อน

 .

.

.

 

 

edit @ 26 May 2008 17:19:20 by อิมมณีนุช

ยินดีต้อนรับเข้าสู่ exteen

posted on 24 May 2008 18:02 by aim-maniinuch

เรื่องนี้เป็นเพียงตัวอย่างการใช้งานเท่านั้น คุณสามารถลบเรื่องนี้แล้วเริ่มต้นเขียนบล็อกได้เลย

ขอให้สนุกกับการใช้บล็อก